Bijna zomer

Het is bijna zomer. Het ochtendvogelconcert neemt wat af. We hebben een piek van twee vlindersoorten gehad: meer dan 10 exemplaren tegelijk van zowel de distelvlinder als de atalanta. Een aantal atalanta’s overwintert hier, maar de meesten komen toch uit Zuid-Europa gevlogen. De distelvlinder is meestal in kleine aantallen te zien, maar is dit jaar massaal vanuit Noord-Afrika naar het noorden getrokken. Beide soorten produceren hier een nieuwe generatie die terug vliegt. Samen met het icarus blauwtje, het bruin blauwtje, verschillende soorten zandoogjes en witjes, libelllen, zes soorten hommels en veel wilde bijen hebben we hier een paradijsje voor insecten. In het centrale deel van de tuin jagen dwergvleermuizen en een laatvlieger s’avonds op de muggen. De kerkzesoog, een spin die we in huis vingen, draagt ook een steentje bij. De jaarlijks in ons bos broedende buizerd heeft drie jongen op het nest zitten, het is nog afwachten of de kleinste het gaat halen. Hazen blijken hier zelfs hun jongen te krijgen. Hasse kwam er, voorzichtig, één brengen. Het jonge dier mankeerde niks, maar omdat de herkomst niet zeker was hebben we het naar de opvang gebracht. Ze beloofden beestje niet aan de oehoe te geven.